Fragment 9: Hertog Jan van Brabant

CUUSCHE SMALE, HAER BRUUN OGEN
Cuusche smale, haer bruun ogen
Die haent mi dat gedaen,
Dat ic minne moete dogen:
Ic valle, in cans gestaen.
Geft si mi troest, so waere mi wel besciet.
Wacharme, ic pense sine willes doen niet.
Die mi haet dus bevaen,
In haar prisoen gedaen,
Ensi mi troeste, ic ben doet, sonder waen.
IC SACH NOYT SO RODEN MONT
Ic sach noyt so roden mont
Noch oec so minlike ogen,
Als si heeft, die mu heeft gewont
Al in dat herte dogen.
Doch leve ic in hogen
ende hope des loen ontfaen:
Geeft si mi qualen dogen
Si mach mis beteren saen.
Lief, mi hevet u minne
So vriendelike bevaen,
Dat ic u met sinne
Moete wesen onderdaen.