Fragment 8: Fabel uit Esopet

Een fabel uit de zg. ‘Esopet’, een verzameling Middelnederlandse fabels die oorspronkelijk teruggaan op Aesopus.

Een wolf becnaegde bene vele,
Hem bleef I stekende in die kele.
Hi beloefdem giften groet,
Diene holpe uter noet.
[5] Met langhen halse quam daer een
Crane, die hem trac ute dat been.
Als die wolf was ghenesen,
Wilde die crane ghepayt wesen.
Doe seide die wolf: ‘hi is wel onvroet,
[10] Mijn here die crane, die om tgoet
Niet en penst, dat men hem doet.
Hi pensder omme, waer hi vroet.
Hi stac sijn hoeft in minen mont,
Ic liet keren al ghesont.
[15] Hoert hier wonder, soete liede,
Nochtan wil hijs hebben miede.
Souder emmer miede sijn,
Met meeren rechte waer si mijn.’
Dus mach hi winnen, die doet
[20] Den quaden ere ende goet.