Fragment 4: Wonderverhaal

In ‘Een schoon mirakel van een maeldere (= schilder) hoe hi leerde malen sprinchanen’ hebben we een van de talloze middeleeuwse wonderverhalen.

EEN SCHOEN MIRAKEL VAN EEN MAELDERE HOE HI LEERDE MALEN SPRINCHANEN
Een maelre die sijnre konsten een groot meester was, soude op een tijt malen die hystorie vander alder heylichdter ioffrou sinte barbaren. Ende als hi quam daer toe dat hi maken soude hoe dat des sceepers scape verwandelt waren in sprinkellen, so hadde hi vergheten die sceppenes des dierkens. Waer om hi viel op sine knyen ende bat der edelder bruyt cristi dat si hem woude toenen die sceppenesse des dierkens. Ende als hi was in sinen ghebede, so quam ter stont een sprinkel ende spranc voer hem, also dat hi dat dierken nam ende besaecht wel ende leyt daer na in een doese wel toe besloten, ende also maecte hi voert die ystorie. Ende hi maecte de dyerkens also profecteleec, dat eenen yegheleecken diese sach, docht recht of si leefden. Daer na als dit gheschiet was, soe loec de maelre sijn doese op om te besiene dat voersreven dyerken. Ende hi en vant daer niet inne.