Hoe schrijf je een liefdesbrief?

In de achttiende eeuw werd het schrijven van brieven tot kunst verheven. Mensen met weinig inspiratie konden brieven overschrijven uit zogenaamde brievenboeken waarin allerlei voorbeeldbrieven stonden. Ook op het gebied van de liefde verschenen dit soort zelfhulpboeken, zoals De wegwyzer der minnaars en minaaressen: of onderrichting tot het schryven en beantwoorden van allerlei zoorten van minne-brieven. In 1804 verscheen een negende druk! Hieruit de zesde brief, waarin een jongeman die zijn vriendin een tijdje niet kan zien, leert hoe hij zijn gevoelens kan opschrijven.

Waarde zielsvriendin!

Hij die niet anders kan dan onophoudelijk zuchten over zijn noodlot, voelt nu een beetje verkwikking omdat zich een gelegenheid voordoet om aan jou, mijn allerliefste zieleschat, eigenhandig opnieuw te mogen verzekeren dat niets dan de dood een einde zal kunnen maken aan mijn liefde voor jou. Meer dan eens heb ik geprobeerd je te schrijven, maar steeds werd ik daarin gedwarsboomd, totdat het mij nu is gelukt dat ten uitvoer te kunnen brengen. Mijn beminnelijke schoonheid: hoezeer wij ook van elkaar gescheiden zijn, er gaat toch geen ogenblik voorbij of ik denk aan je. Laat ons niet ophouden elkaar te beminnen: wij zullen mogelijk al onze wederwaardigheden te boven komen. Trouw te zijn is de enige weg waarlangs wij moeten denken te zullen mogen overwinnen. Er is niets dat mij zal kunnen afschrikken vol te houden: geweld, noch tijd, rijkdom, noch armoede, niets zal mij kunnen doen veranderen of beletten je voortdurend te beminnen, als ik maar zo gelukkig blijf om er zeker van te zijn dat jouw liefde voor mij net zo groot is als de mijne voor jou. Laat die verzekering je troosten, mijn waardste lief, en dragen wij ons lot geduldig. Ik moet eindigen, maar zal nooit verzuimen, terwijl ik je in mijn gedachten omhels, te betuigen dat ik ben,

           je tot aan de dood getrouwe
           minnaar,