Belle van Zuylen en de Franse schrijver Benjamin Constant

In 1993 was de film ‘Belle van Zuylen, Madame de Charrière’ van Digna Sinke in de Nederlandse bioscopen te zien. De film gaat over de anderhalf jaar dat Van Zuylen in Parijs woonde (1786-1787). Ze ontmoette er de latere Franse schrijver en politicus Benjamin Constant die haar beschreef als ‘een van de intelligentste vrouwen die ik ooit heb ontmoet’. Acht jaar lang, tot 1795, hadden Van Zuylen en Constant een zeer innige intellectuele relatie en beschouwden ze elkaar als soulmates, twee verwante zielen, hoewel Constant zevenentwintig jaar jonger was dan de zesenveertigjarige Van Zuylen. ‘Haar geest verrukte mij. Dagen en nachten brachten wij samen pratend door. Zij was heel streng in haar oordeel over iedereen die zij zag. Ik was van nature zeer spotziek. Wij pasten volmaakt bij elkaar', schreef Constant. Maar Van Zuylens sarcasme, haar kritische houding tegenover het leven en haar eeuwige twijfel ondermijnden uiteindelijk de relatie. Terwijl Constant langzaam maar zeker van zijn adolescentenpessimisme genas, bleef Van Zuylen volharden in cynisme. Uiteindelijk zou de jonge Franse schrijfster Germaine de Staël, een vrouw vol idealisme en optimisme, een wig drijven tussen Constant en Van Zuylen. De Staël wist de eerzucht van Constant te prikkelen en spoorde hem aan tot politiek handelen. Daarop maakte Van Zuylen een einde aan haar relatie met Constant.